Plamuur is een soort bouwdecoratiemateriaal. Een laag witte plamuur op een net gekocht, onafgewerkt oppervlak heeft doorgaans een witheidsgraad van meer dan 90 en een fijnheidsgraad van meer dan 330. Plamuur wordt onderverdeeld in plamuur voor binnen- en buitenmuren. Plamuur voor buitenmuren moet bestand zijn tegen wind en zon, en heeft daarom een hoge kleefkracht, een hoge sterkte en een iets lagere milieuvriendelijkheidsindex. Plamuur voor binnenmuren heeft een goede algehele index, is gezond en milieuvriendelijk, en wordt daarom niet voor buitengebruik gebruikt en plamuur voor buitenmuren niet voor binnengebruik. Plamuur is meestal op gips- of cementbasis, waardoor het oppervlak ruw is en gemakkelijk hecht. Tijdens de bouw is het echter nog steeds nodig om een laag hechtmiddel op de ondergrond aan te brengen om deze af te dichten en de hechting van de muur te verbeteren, zodat de plamuur beter aan de ondergrond hecht.
De daadwerkelijk gebruikte hoeveelheid HPMC hangt af van de klimaatomstandigheden, temperatuurverschillen, de kwaliteit van het lokale calciumaspoeder, het geheime recept van het plamuurpoeder en "de door de gebruiker vereiste kwaliteit". Over het algemeen ligt het tussen de 4 kg en 5 kg.
HPMC heeft een smerende werking, waardoor het plamuurpoeder goed verwerkbaar is. Hydroxypropylmethylcellulose neemt niet deel aan chemische reacties, maar heeft slechts een ondersteunende functie. Plamuurpoeder is een soort samengestelde stof die reageert met het wateroppervlak en met de muur.
Enkele problemen:
1. Verwijdering van kitpoeder
A: Dit heeft te maken met de dosering van calciumkalk, en ook met de dosering en kwaliteit van cellulose, wat zich weerspiegelt in het waterretentiepercentage van het product. Het waterretentiepercentage is laag en de hydratatietijd van de calciumkalk is onvoldoende.
2. Het afpellen en uitrollen van plamuurpoeder
A: Dit heeft te maken met het waterretentiepercentage. De viscositeit van cellulose is laag, waardoor dit gemakkelijk kan gebeuren, of bij een te lage dosering.
3. Naaldpunt van stopverfpoeder
Dit houdt verband met cellulose, dat slechte filmvormende eigenschappen heeft. Tegelijkertijd reageren onzuiverheden in cellulose licht met calcium in de as. Als de reactie te heftig is, zal het kitpoeder de structuur van tofuresten aannemen. Het hecht niet goed aan de muur en heeft geen bindende kracht. Bovendien komt dit ook voor in producten zoals carboxygroepen die in de cellulose zijn gemengd.
Geplaatst op: 17 maart 2022